రాత్రి పడుకొనేముందు  .. 
శ్రీ శ్రీ ని చదువుతూ .. 
ఏవి తల్లి నిరుడు కురిసిన హిమ సమూహములు అని అడిగా .. 
ఉదయం లేచి చూస్తే బయటంతా మంచుపూల వాన .. 
ధన్యోస్మి ..

20 - 40

ఇరవై ల్లో
నోరుతెరిస్తె విప్లవాలు...

గీత గీస్తే చేగువేరాలు . . .

రాత రాస్తే రుధిరాక్షరాలు . . .

అదేంటో నలభై అన్నా రాలేదు

రక్తం ఘనీభవించింది . . .

కలం కదలడం లేదు . . . 

మనసు

" ఆమె తో పాటూ అక్షరాలన్నీ ఎగిరిపోయాయి . .  మది గది లో అన్నీ తెల్ల కాగితాలే . . ."

 

కురవని మేఘం

" గుండె తడారిపోయింది . . .
నా కళ్ళు వర్షించని మేఘాలు . . .  "

 

శిశిరం

శిశిరం  ఐతేనేం ?
నా బాబు నవ్వు కి పూలు వికసిస్తున్నాయి !!!

వీణా మాలిక్

వీణా మాలిక్

నువ్వెవరా అని ఆలోచిస్తూ
నిరాలోచన గా గోడకానుకొని నీలాకాశంలోనికి చూస్తాను . . .
తెల్లని ఆ  మేఘం నుండి చల్లని వాన చుక్క లా నా అంతరంగం లోనికి జారిపోతావు . . .
పూల కొమ్మను చూస్తూ నిశ్చలం గా నిలబడి పోయినపుడు
పువ్వు ఒడి లోని  పులకరింత లా నా మది లో ప్రవేశిస్తావు . . .
సెలయేటి రాళ్ల పై కూని రాగం నే తీస్తుంటే
అలల జల కన్య లా నను  తాకి పోతావు . . .
నక్షత్ర మార్గం లో నే  పోతుంటే
వెన్నెల మేలి ముసుగు నాపై విసురుతావు . . .
ఎవరని అడిగితే మాత్రం మెరుపులా మాయమవుతావు . . .