buduggadi kavithalu
Wednesday, June 25, 2014
చంద్రుడు దుర్ముహూర్తం లో ఉదయించాడు ..
మేఘాలు తడారి పోయాయి ..
భూమాత పొడారి పోయింది ..
నైరుతి తీరు మారితే
పవనాల దిక్కు మారింది...
నీ నవ్వు వెనుక బాధ ని ,
నీ కోపం వెనుక ప్రేమనీ ,
నీ నిశ్సబ్దం వెనుక కారణాన్ని తెలుసుకొన్న వాడే
నీకు అసలైన మిత్రుడు ...
నమ్మకం అంటే
కనులు చీకటి చూస్తున్నప్పుడు
మనసు తో కాంతి ని చూడడమే ...
రాత్రి పడుకొనేముందు ..
శ్రీ శ్రీ ని చదువుతూ ..
ఏవి తల్లి నిరుడు కురిసిన హిమ సమూహములు అని అడిగా ..
ఉదయం లేచి చూస్తే బయటంతా మంచుపూల వాన ..
ధన్యోస్మి ..
Tuesday, July 16, 2013
20 - 40
ఇరవై ల్లో
నోరుతెరిస్తె విప్లవాలు...
గీత గీస్తే చేగువేరాలు . . .
రాత రాస్తే రుధిరాక్షరాలు . . .
అదేంటో నలభై అన్నా రాలేదు
రక్తం ఘనీభవించింది . . .
కలం కదలడం లేదు . . .
మనసు
" ఆమె తో పాటూ అక్షరాలన్నీ ఎగిరిపోయాయి . . మది గది లో అన్నీ తెల్ల కాగితాలే . . ."
కురవని మేఘం
" గుండె తడారిపోయింది . . .
నా కళ్ళు వర్షించని మేఘాలు . . . "
Newer Posts
Older Posts
Home
Subscribe to:
Posts (Atom)