Sunday, July 11, 2010

సుడి గాలి లో చిరు దీపం . . .

నాకో సమయం వుంది . . తెలుసా . .
అప్పుడు అంతా నేనే . . కానీ ఏదీ పూర్తి గా కాను . .
నేస్తం . . నీకు చెప్పాలని వుంది . .
నీవు నన్ను కనుగొనేప్పటికి
నేను మబ్బు కమ్మిన సూర్యుడిని
కానీ ఆ రోజు ప్రతి నిముషం నన్ను వెలిగించిన అగ్ని రేఖవు నీవు . .
మరి చీకటి పడిన వేళ
ఆ వినీల సంద్రం లో జాబిలమ్మ కాంతి పుంజమై మెరిసావు . .
నేస్తం వెళ్లి పోయావు కదూ నా శ్వాస నీ తోడుగా . . .
అందుకే నేమో నీ లో విలీనమైన అనుభూతి . .
నేస్తం ఏదో చెప్పాలని వుంది కానీ
గుండె గొంతుకు అడ్డు పడుతుంది . . ఏమీ చెప్పలేకపోతున్నా . .
ఈ రాత్రి నీ చిరునవ్వు
నా గుండెల్లో కదలాడే రహస్యాలన్నిటినీ వెల్లడి చేస్తుంది . .
నిజం . .
నేను మాట్లాడలేకపోతున్నా . . . నా భావాలు వర్ణించలేకపోతున్నా . .
నా మనసు నీ తోడుగా . . . మళ్లీ వెళ్లి పోతున్నావు కదూ . .
ఈ రాత్రి దూరమవుతున్న నీ చిరునవ్వు . .
నా శ్వాసను నాకు దూరం చేస్తుంది . .
తిరిగి అంధకారం లోనికి వెళ్ళిపోతున్నా . .

2 comments:

swarna said...

cheppaleka pothunna antune mansulo palike prathi bhavanni udveganga, nirvedamga ni hrudayapu lothullonundi palikistu nv cheppe prathi mata aani muthyam, ni prema tatvaniki zoharlu.

budugu said...

thanks 4 u r cmnt